|
|
|
|
|
 |
|
O znaku Crvenog krsta
1859 Anri Dinan je svedok bitke kod Solferina, na severu Italije: hiljade ranjenika je ostavljeno bez nege,
leševi su prepušteni pljackašima i divljim životinjama. Sanitetske službe oružanih snaga nisu dovoljno
efikasne, između ostalog zato što nisu obeležene jedinstvenim znakom koji bi bio prepoznatljiv svim
stranama u sukobu.
1863 Međunarodna konferencija zaseda u Ženevi kako bi pronašla načine da se poboljša efikasnost sanitetskih
službi oružanih snaga na terenu. Usvaja se crveni krst na beloj osnovi kao znak raspoznavanja društava za
pružanje pomoći ranjenim vojnicima (buduća Nacionalna društva Crvenog krsta ili Crvenog polumeseca).
1864 Usvajanje prve Ženevske konvencije koja prihvata crveni krst na beloj osnovi kao znak raspoznavanja
sanitetskih službi oružanih snaga.
1876 Za vreme rata koji besni Balkanom, Otomansko carstvo odlučuje da umesto Crvenog krsta koristi Crveni
polumesec na beloj osnovi. Egipat prihvata isti znak, dok se Persija kasnije opredeljuje za Crvenog lava
i sunce na beloj osnovi. Ove države stavile su rezerve na postojeću Konvenciju, i gorepomenuti znaci su
zatim uneti u Konvencije usvojene 1929. godine.
1949 Član 38 Ženevske konvencije I iz 1949. godine potvrđuje Crveni krst, Crveni polumesec ili Crveni lav
i sunce na beloj osnovi kao zaštitne znake vojnih sanitetskih službi. Jedini priznati izuzeci su znaci
Crveni polumesec i Crveni lav i sunce.
1980 Islamska Republika Iran odustaje od upotrebe Crvenog lava i sunca i usvaja Crveni polumesec.
1982 Međunarodna federacija društava Crvenog krsta i Crvenog polumeseca usvaja crveni krst i crveni
polumesec na beloj osnovi kao svoj znak.
Znak kao simbol zaštite (zaštitna upotreba)
Ovo je osnovna namena znaka Crvenog krsta ili Crvenog polumeseca: u vreme sukoba, on predstavlja
vidljivu oznaku zaštite koju pružaju Ženevske konvencije. Ovaj znak borcima daje do znanja da izvesne
osobe (dobrovoljci Nacionalnih društava, medicinsko osoblje, delegati MKCK-a, itd.), medicinske ustanove
(bolnice, stanice prve pomoci, itd.) ili prevozna sredstva (kopnena, vodena ili vazdušna) uživaju
zaštitu Ženevskih konvencija i njihovih Dopunskih protokola. Zaštitna upotreba znaka treba da kod boraca
izazove refleks uzdržavanja i poštovanja. Stoga znak mora biti velikih dimenzija.
Znak kao simbol pripadnosti pokretu (indikativna upotreba)
Indikativna upotreba znaka služi da pokaže, prvenstveno u miru, da su neka osoba ili predmet povezani sa
Međunarodnim pokretom Crvenog krsta i Crvenog polumeseca, tj. sa nekim od Nacionalnih društava Crvenog
krsta ili Crvenog polumeseca, sa Međunarodnom federacijom društava Crvenog krsta i Crvenog polumeseca, ili
sa Međunarodnim komitetom Crvenog krsta. U tom slučaju znak treba da bude manjih razmera. Svrha mu je
takođe da podseti da ove institucije rade u skladu sa osnovnim principima Pokreta; on je dakle i simbol
tih principa.
|
 |
|
|
|
|
